Prawdziwa historia oparta na kłamstwach to niezwykle piękna, choć bardzo oszczędna w słowach poetycka powieść meksykańskiej pisarki Jennifer Clement. To proza poruszająca, mocna w wymowie i bardzo efektowna. Clement snuje w swej książce historię młodej dziewczyny z prowincji, Leonory, która znajduje posadę jako służąca w bogatej rodzinie w Mexico City. Gdy nasza bohaterka wprowadza się do domu O'Connerów, warunki jej życia mocno się poprawiają. Wydaje jej się niemal, że trafiła do raju. Pracując u wyrozumiałych ludzi, otoczona kręgiem przyjaciół złożonym z innych służących, Leonora może powiedzieć, że znalazła szczęście. Do czasu. Do czasu, gdy - zostawszy sam na sam z panem O'Connerem, zostanie przez niego uwiedziona. Nauczona w klasztorze nie dyskutować, a jedynie biernie poddawać się woli pracodawcy-opiekuna Leonora wkrótce będzie musiała zmierzyć się z konsekwencjami postępowania pracodawcy. A te będą o wiele bardziej poważne, niż moglibyśmy się spodziewać. Prawdziwa historia oparta na kłamstwach to powieść wielogłosowa. Mamy tu narrację trzecioosobową, mamy wspomnienia córki O'Connerów, Aury Olivii, mamy - wreszcie - fragmenty swoistych psalmów, które w finale złożą się w porażającą całość. Znać, że Jennifer Clement to nie tylko pierwszej wody powieściopisarka, ale też sprawna poetka. Pisząc o głosach, warto wspomnieć o tym, że meksykańska autorka oddaje w swej powieści głos właśnie tym, którym zazwyczaj się go odmawia - osobom pochodzącym ze wsi, ubogim, służbie czy... kobietom. To wykluczonych czyni pisarka prawdziwymi bohaterami swej opowieści. Główną rolę w jej książce odgrywają kobiety - to ich losy, zmagania z codziennością obserwujemy. Muszą one mierzyć się z konsekwencjami czynów mężczyzn - czy raczej jedynego ważnego w powieści mężczyzny, pana O'Connera. Choć wiecznie nieobecny w domu, to właśnie on decyduje o życiu (i śmierci) "swoich" kobiet - żony, służących, córki.